وااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااای که چه حالی میده آدم با کسی باشه که واقعا عاشقانه دوستش داره

چه حالی میده. دیگه آدم چی می خواد؟ 

چه بی تابانه می خواهمت

انسانی رو تصور کنید که تمامی مخارج زندگی خانواده بر دوشه اونه. با وجود او هرچند که خانواده ممکنه مشکلاتی رو هم تحمل کنه ولی این خانواده می تونه به صورت متوسطی زندگی کنه. حالا تصور کنید که این انسان به هر دلیلی (برای مثال یه قتل غیر عمد یا یه تصادف یا ...) زندانی میشه و مجبور میشه که چند سالی تو زندان بمونه.

این فرد، انسان خوبیه، انسان خوش فکریه، می تونه تجزیه و تحلیل بکنه و مسیر درست زندگی خانوادگی رو میدونه. ایشون بعد از چندسال از زندان در میاد و میره پیش خانوادش و میبینه که به هیچوجه اونا شرایط زندگی مناسبی ندارن. برای مثال مجبور شدن برن توی یه شهر کوچیکتر زندگی بکنن، یا اینکه به هرکاری که ممکنه غرورشونو خدشه دار بکنه دست زدن فقط به این خاطر که زندگی رو بگذرونن.

فکر می کنم خیلی دردناکه واسه اون فرد، وقتی میاد این شرایط رو میبینه و خیلی دردناکه وقتی شرایطی رو تصور می کنه که اگه وجود داشت دیگه اون اشتباهو مرتکب نمیشد که زندانی بشه. نمیدونم چی می تونه جای غرور از دست رفته ی یه خانواده رو بگیره. واقعا نمی دونم

دو روزه باز خراب شدم.خیلی خراب. تا حالا اینجوری نشده بودم

شاهرخ رفت از این دنیا

باورم نمیشه که رفته و دیگه نمی بینمش

وقتی یه نفر می میره بیشترین چیزی که متعجبم می کنه و ناراحتم می کنه خود از دنیا رفتن او نیست بلکه همین حسه که دیگه نمی بینمش، یعنی حس اینکه دیگه نمی تونم ببینمش هر چقدر هم که زور بزنم

یادمه یه روز سر صدر داشتیم با ماشینش می رفتیم یه یارو بد رانندگی کرد، با راننده او ماشینه دعوامون شد، یادمه جریان خیلی خنده داری بود. شاهرخ خیلی ترسیده بود. فکر کنم 6 7 سال پیش بود

همین جوری اومدم که بنویسم مشغول اپلای هستم و سربازی هستم و سرکار هستم و گرفتار هستم و همیشه تو این روزا احساس کم خوابی بکگرانده زندگیم شده

امیدوارم امشب آخرین شب تولد من تو این مملکت گند و گه باشه که پر از خاطره بده برای من.

انتخاب طبیعی، natural selection، فرایندی رندم نیست!!!

این مشکل رو که داشته باشی

بعد این یکی مشکل رو هم داشته باشی،

این یکی مشکل دیگه هم بیاد روی اون

و در نهایت دستت هم که خالی باشه...

لعنتی این بیان قهقرایی مشکلات (به صورت درد دل کردن) وقتی با خالی بودن دست آدما و فقر مالیشون تکمیل میشه، نمی دونم چرا اینقد منو ویران میکنه.

آقا این چه مملکت ..یه که ما داریم؟

دیشب یک موتورو با دو تا سرنشین دیدم که کمین کردن که موبایلو کیف مردمو بدزدن، هر چی زنگ میزنم صد و ده یا اشغاله یا خط نمیده که صحبت کنم. من تو ماشین نشسته بودم اونا منو نمیدیدن. تویه یه خیابون خلوت بود. یه بار اومدن به یه دختری حمله کنن نشد.

آخه یعنی چطوری میشه که تلفن پلیس یه مملکت اشغال باشه؟؟؟؟؟ یه بار هم نگرفتما. فکر کنم یه 20 30 باری گرفتم. هم با ایرانسل هم با همراه اول. دیگه اینقد عصبانی شده بودم، از اینکه میدیدم اینجوری راحت منتظر یه طعمه خوب میگردنو از اون طرف تلفن پلیس اشغاله و من نمی تونم کاری کنم که ول کردم رفتم.

از دو حالت خارج نیست. یا اینقد سرشون شلوغه که خط هاشون یه لحظه هم آزاد نمیشه، یا اینقد سرشون خلوته که اونایی که شیفتشونه زنگ زدن دارن با خانم بچه هاشون صحبت می کنن.

عجب سیستمیه خداوکیلی.